Narzędzia
Wrzuć plik FIT z zegarka sportowego i sprawdź, jak naprawdę rozłożyłaś lub rozłożyłeś siły na trasie. Ten analizator pliku FIT pokazuje najważniejsze dane z biegu w prosty, praktyczny sposób: dystans, czas, przewyższenie, tempo, tętno, profil wysokości, VAM na podejściach, tempo względem nachylenia oraz wydolność na płaskich odcinkach.
Upuść plik .fit tutaj
lub
Twój plik nie opuszcza przeglądarki. Cała analiza liczy się na Twoim urządzeniu.
Zobacz, jak tętno reagowało na każde podejście i zbieg.
Prędkość pionowa dla każdego wykrytego podejścia, porównana obok siebie.
Gdzie zyskujesz lub tracisz czas na zbiegach, płaskim i podejściach.
Prosty wniosek, czy start nie był za mocny i jak rozłożyłeś siły.
To narzędzie jest stworzone dla biegaczy trailowych, ultramaratończyków i osób startujących w biegach górskich, które chcą szybko zrozumieć swój wysiłek bez przekopywania się przez skomplikowane raporty. Zobaczysz, gdzie trasa była najbardziej wymagająca, czy początek nie był zbyt mocny, jak tętno reagowało na przewyższenie i gdzie technika zbiegania albo pacing mogły kosztować najwięcej energii.
Analiza pliku FIT pomaga lepiej przygotować się do kolejnych startów, poprawić strategię biegu i świadomiej trenować pod trail running, ultramaratony oraz długie biegi górskie.
Górna warstwa wykresu to ukształtowanie trasy, a nałożone tętno pokazuje, jak organizm reagował na kolejne podejścia i zbiegi. Szukaj miejsc, w których tętno rośnie szybciej niż teren, to często znak zbyt mocnego fragmentu albo narastającego zmęczenia.
Nachylenie zmienia koszt biegu w sposób nieliniowy. Tempo 12:00/km na stromym podbiegu może być fizjologicznie trudniejsze niż 5:00/km na płaskim, bo na podejściu rośnie zapotrzebowanie energetyczne i obciążenie krążeniowo-oddechowe. Dlatego ten wykres nie ocenia szybkości wprost, tylko pokazuje, jak równo utrzymywałaś lub utrzymywałeś ruch na różnych typach terenu.
To samo dotyczy zbiegów. Do pewnego nachylenia bieg w dół jest tańszy energetycznie niż płaski, ale na bardzo stromych zbiegach koszt znowu rośnie, a dochodzi praca hamująca mięśni.
VAM to liczba metrów w pionie pokonywanych na godzinę. Dobrze pokazuje, jak mocno wspinałaś lub wspinałeś się na danym podejściu, i pozwala porównać podejścia między sobą. Spadek VAM w drugiej części biegu zwykle oznacza zmęczenie wspinaczkowe albo zbyt mocny początek.
Ważne ograniczenie: VAM porównuj tylko między podejściami o podobnej stromości, długości i techniczności. Łagodne podejście biegowe i strome podejście marszowe nie są bezpośrednio porównywalne.
Przy stałym wysiłku tętno z czasem rośnie, nawet jeśli tempo zostaje takie samo. To dryf tętna, po angielsku decoupling. Wykres wydolności na płaskim odwraca tę logikę i pokazuje, ile metrów pokonywałaś lub pokonywałeś na jedno uderzenie serca. Spadek tej wartości oznacza, że przy podobnym koszcie krążeniowym pokonywałaś mniejszy dystans, co sugeruje zmęczenie, ciepło, odwodnienie albo trudniejszą nawierzchnię.
Długie zbiegi nie podnoszą tętna tak mocno jak podejścia, ale mocno obciążają mięśnie przez pracę ekscentryczną, szczególnie czworogłowe uda. Jeśli po dużym zbiegu kolejne podejście ma niższy VAM przy podobnym tętnie, prawdopodobne jest zmęczenie mięśniowe po zbiegu, a nie tylko słabsza wydolność tlenowa.
Dane z pliku FIT mają granice. Tętno z nadgarstka bywa niedokładne, moc biegowa jest zwykle szacowana, a wysokość i tempo chwilowe są zaszumione w trudnym terenie. Po wgraniu pliku narzędzie pokazuje rozwijaną listę tych ograniczeń, żeby interpretacja była uczciwa.
Powiązane